Everyday I send lots of big and small files via WeTransfer — the elegant file transfer app founded by fellow Dutchies Bas Beerens and Nalden. Even though it has a relatively short lifespan, it’s hard to imagine what life would be without it. Man, I remember when it was quite normal to send a DAT via bike messenger... WeTransfer is more than just sending files from A to B. It’s a life style, based on beauty and simplicity. It’s mission is to put some love back into advertising. For our Plus Channel we made these paper cutouts. The designs are based on a 16bar music sequence. Completely handmade by Sue Doeksen & Maxmana.

Colleague studio Robot Repair composes music for TV, film and art projects. In this video they show how to play more than 180 different instruments. From analog drum machines to vintage guitars, orchestral percussion to circuit-bent children’s toys and 1980s Russian synthesizers.

As a child I used to drool over pictures of dream studios. Knobs, faders, meters, a fat studio chock full of gadgets, that’s what I wanted. In 2000 I opened my studio, and indeed it was full of nice stuff. A blessing? No. It was way too much. In search of my own sound, I started to minimalize. I chose only the things I really needed, to do the work I really wanted to do. By limiting the amount of gear, and assembling my toolkit carefully, I’d be able to focus more on my creative process.

A real world user experience

Anyone who’s ever been in my studio will remember the two custom green ATCs. And maybe also the Grace Design m906, the 5.1 monitor-controller that I’ve been happily working with for years. Grace recently launched a new stereo model, the m905. The Grace importer, Ulmt van der Linden (of Helios), came into my studio with it. “Here you are, first one. Just do a test.” Ulmt van der Linden just walks into my studio with an m905. WTF? I’m momentarily back where I started — licking my lips. This must be where the internet phenomenon of unpacking videos came from: sharing that indescribable feeling you got as a kid, full of anticipation, whenever you got something new.

Unpacking

Inside the box there are again three boxes. One with the 2U rack mount mainframe, and two half-boxes with the remote control, cabling and manual. The remote is remarkable for its big display. The flexible remote cable is long enough for a large control room.

Connecting

In fact the monitor-controller replaces the monitor section of a mixing board in the DAW-based studio. You can connect 10 digital audio channels via all the common formats (ADAT, AES, S/PDIF, TOSLINK). There’s a direct USB input, and the m905 even has support for DSD audio. Still a niche format, but certainly a welcome ‘audiophile’ addition. The power supply is discreetly built in, and of course there’s wordclock in and out. The inputs for CUE and an external talkback mic (detail: this comes with a true Grace pre-amp, switchable +48v) make the back panel complete. There are three speaker set connections, and a separate output for a subwoofer. All this balanced in XLR. The digital output is extremely handy: you can plug a level meter into it.

Puristic

Briefly, the design philosophy of Grace: everything that comes out of your studio speakers must be from a reference point, and therefore all your signals must be processed in the same way. Only then can you monitor sources objectively. Grace does this by routing all the digital signals through the same DA circuit (digital-to-analog conversion). That way you can compare digital sources 1:1 against each other, for example when you mix to a reference track.

m905

If I may speak for myself: good design works better. And the gear from Grace Design really is a celebration for connoisseurs of, uh, good design. Both mainframe and remote are fantastically formed, inside and out. Inside? Yes, a couple times I have unscrewed my m906 to have a peek at the technology within. From layout to choice of materials, everything is thoroughly considered. On the display, with adjustable brightness, you can easily read out various items. Input level, speaker level, headphone level — but also the sound level as dB(A). The built-in mic (in the remote) continuously measures the sound-force in the studio. This way, you can very easliy calibrate the monitor speakers, so that the display level matches the actual level. Brilliant discovery by Grace. If you like, the same built-in mic can double as a talkback mic. Again one less cable, always a good thing. (And if the dBA meter gets in the way of your creativity, you can just turn it off.) What's more: the adjustable feet let you precisely tilt the remote to your desired angle.

Steering wheel

The m905 has one big volume knob, the steering wheel of the studio. Press in on the knob, and you switch from main to headphone. Press a bit longer and you switch to your preset favorite level (for me that’s 72). The volume steps are absolutely precise (weighted increments of 0.5 dB), and as you turn the knob you don’t hear any relays ticking in the mainframe, as with the Avocet or the Dangerous Monitor ST. Next to the steering wheel there’s a medium-large talkback button. This lights up when you press it, and is easy to see both for you and the director sitting beside you. Again, excellent. Beyond that, there’s a similar button for the main monitor, and a series of smaller illuminated buttons for other functions. With the soft buttons on the display, you choose your input. Here you can also name your in- and outputs so the names show up on the display — for example, “Pro Tools” as input selection and “ATC” for the output monitor. Grace is all about details. So the remote now comes with an outer finish that makes greasy fingers a thing of the past. Or the assignable monitor volume damping for when you press talkback. All these little things play a big role in the user experience. Also, the remote is totally intuitive, you get it right away.

Sound

The m905 is newly designed and built from the ground up. The sonic performance is, as usual with Grace Design, absolutely terrific — and with the m905, as far as possible even more refined. I entrusted it with my own work from Pro Tools, and quite honestly I can’t soon detect a difference from my own m906. As a digital to analog test, I resurrected an old CD player by connecting it digitally. As soon as the s-Lock hooks in (clock-regeneration, with extremely low jitter), you can hear what a good DAC can do for you. The distinction from the CD player’s direct analog output is just unbelievable. The conversion sound of the Grace is open and transparent, detailed and musical, unusually “calm” and never tiresome. I got an irrepressible urge to rediscover my entire music collection.

Verdict

There is one feature that would make the m905 even more complete, and that is a built-in loudness meter, so that for example you could assess an R128 mix. With such a big display, it’s a bit strange that no one thought of that. But beyond that, I’m completely enthusiastic. You can be assured that with the m905 — together with a good set of monitors — you can work at a mastering level. From experience I can say that Grace makes tremendously reliable gear, and provides top notch service. The m905 is an intuitive, trustworthy, beautiful controller. The sound is fabulous, the functionality sublime. The m905 is, for me, a perfect centerpiece for the studio.

Thanks to Ulmt van der Linden for making this test possible. This review is not sponsored.

Grace Design
Helios Pro Audio Solutions

Words & photography: Paul Cupido

The oldest and simplest type of bicycle is the “fixed-gear” bicycle. This is a single-speed bike without a flywheel: that is, whenever the bike is in motion, the pedals will go around. You cannot coast on a fixed-gear machine. Fixies are originally designed as a “track bike”, specifically for racing in a velodrome. Their lack of unnecessary extras makes them lightweight and loved by bike mechanics. A true fixie is completely custom-built, assembled and fine-tuned by hand using only carefully selected components — often a combination of vintage and new parts. That is why you won’t find these bikes in a regular store. In my search for unique fixies, I recently stumbled upon fixed-gear boutique Bertelli Bici. Bertelli’s creation called “Domenica” — built with a vintage Viking frame, a rare Brooks B15 saddle and wooden handlebars — especially drew my attention. This is the kind of bike you would ride during a bright sunny Sunday in the middle of spring, with your newspaper under your arm, heading to you favorite breakfast bar. The purist in me loves the most minimal designs — that is why this fixie is added to my growing collection of favorites. Love, Paul

Bertelli Bici

In what seems like the longest winter ever, here is a selection of recent work. Just to keep you warm. SUE Amsterdam asked me to create sound (including voice-overs) for these SUE cases. The films are directed by Louk Derks and voiced by Bart Arens. For Vandejong Amsterdam I made a minmal sound design for Givers — a work in progress app. 2D3D asked me for a sound design for Het ministerie van Buitenlandse Zaken (Foreign Affairs). During an inspiring studio session with Rinie van den Elzen we made this happy radio ad — concepted by Ben Heppener and Pauline van Buringen. Lots Now. More Later.

Sommigen beweren dat studioapparatuur slechts dode dingen zijn. Vraag een willekeurige muzikant of producer en je krijgt een tegengesteld antwoord. Apparatuur leeft! Uiteraard, zonder artiesten komt er niets uit mooie spullen. Laat dat duidelijk zijn. Maar het specifieke karakter van bepaalde instrumenten is essentieel in het ontstaan van muziekstijlen en de daarbij behorende sound en feel. Zo staat de legendarische Akai MPC60 aan de basis van HipHop en R&B, is zonder Roland TR-909 geen dance-muziek denkbaar en zou de wereld talloze rockhits moeten missen zonder de magische Neve 8020 mengtafel.

Volkomen terecht speelt deze tafel de hoofdrol in de documentaire Sound City van Dave Grohl. De film is een ode aan de gelijknamige studio in Van Nuys, California, waar talloze hitalbums zijn gemaakt. Heilige grond. In De Wereld Draait Door wist Triggerfinger niet precies te vertellen wat het nou is met die custom-built Neve 8020. “Die klinkt anders, die klinkt warm, die klinkt vet”. Het valt misschien ook niet uit te leggen. Toch had ik graag iets willen horen over het verschil tussen digitaal en analoog opnemen, maar meer nog over de ontwerper van de tafel: Rupert Neve.

Iedereen met liefde voor studioapparatuur kent zijn pre-amps, die voor een groot deel de sound van de tafel bepalen. De designs van Neve worden ook door de moderne studio’s van vandaag de dag gebruikt, geroemd en geprezen. Gelukkig is Grohl dat niet vergeten en is “fucking genius” Neve, op humoristische wijze geportretteerd, in de film aanwezig. Sound City veteraan James A. Rota over de tafel: “Er zitten geen printplaten in, geen verwerking, niets. Het is het schoonste, zuiverste signaal tussen een microfoon en opnameapparaat die je ooit, ooit, ooit, kan ervaren.”

De digitale revolutie heeft een ongelofelijke impact gehad. De grote studio’s van weleer kunnen niet meer op tegen de zolderkamer-producer, die voor een fractie van de kosten ook professionele opnamen kan maken. Maar staat gedemocratiseerde cultuur voor betere muziek (of kunst in het algemeen)? Grolh breekt een lans voor de klassieke manier van werken. Oefenen en spelen totdat je er bij neervalt. Met elkaar, dan pas ontstaat iets briljants. Sound City is een fraaie, nostalgische documentaire in typisch Amerikaanse stijl — inclusief aangedikte emoties. Maar de boodschap staat. Check!

Ook mooi: Dave Grohl praat op SXSW

Plugg is a simple radio that can be turned off by putting a cork in it. Buttons are becoming obsolete with hepatic feedback and touch sensitive controls taking their place.

Skrekkøgle

Wanneer je rond 2007 op Twitter bent gegaan mag je jezelf pionier noemen. Volgens de innovatietheorie van Rogers behoor je dan tot de groep van early adopters die net na de innovators meteen nieuwe dingen willen proberen. Slaat het binnen deze groep aan, dan kan iets succesvol worden. Het is in veel opzichten interessant om early adopters te volgen, zeker omdat je dan meer te weten kunt komen over de levenscyclus van een innovatie. Het begin, de groei, maar ook het einde. Een beetje early adopter gaat namelijk weg wanneer er niet meer gepionierd kan worden. Bijvoorbeeld wanneer de innovatie gemeengoed is geworden of de commercie de overhand neemt. Onlangs heb ik mijn Twitter-account gesloten. Met dank aan de archiveer-tool was dit niet een al te radicale beslissing. Of dit verhaal de achterliggende reden is weet ik niet, ook al mag ik mij op basis van het bovenstaande officieel early adopter noemen :) Het is meer de overkill aan diensten en het alom vertegenwoordigde idee dat je zoveel mogelijk followers moet hebben. Mijn social-verzameling is nu teruggebracht tot drie en de lucht is hierdoor toch echt weer een stukje blauwer. Dank aan alle followers voor de goede interacties die we de afgelopen jaren via Twitter hebben gedeeld! Love, Paul

Follow me on Flickr, LinkedIn or Tumblr

Photo by Luke Stephenson

C72 bestaat vijftien jaar. Om dit te vieren kreeg ik het idee een serie persoonlijke interviews te maken met opdrachtgevers, vrienden, artiesten en vakgenoten. Lees hier het interview met Tim boelaars, de ontwerper achter de C72 iconen.

Hoe en waarom ben je als icoon-ontwerper begonnen?

Ik zou niet willen zeggen dat ik puur en alleen een icoon-ontwerper ben. Het is eerder een specialisatie die momenteel zichtbaar is in mijn werk. Naast iconen ontwerp ik huisstijlen, websites en maak ik illustraties. De specialisatie naar iconen toe is voornamelijk gekomen doordat ik zo’n twee jaar terug was begonnen met het maken van een iconen set. Deze set maakte ik voor de lol, naast het werken voor klanten. Deze set is inmiddels ‘af’ en als vector te kopen in mijn winkel.

Jouw illustraties en iconen hebben een herkenbare stijl, hoe ben je tot deze unieke stijl gekomen?

Daar ben ik langzaamaan ingegroeid. Toen ik jonger was maakt ik voornamelijk graffiti. Ik denk dat daar de kern van deze stijl vandaan komt. De dikke lijnen, enkele gewichten tot de felle kleuren die in de spuitbussen zaten.

Kracht van de eenvoud

Daar ben ik niet heel erg naar op zoek, dit gebeurt eerder tijdens het maken van het werk. Ik vecht veel met vormen en ben constant dingen aan het verslepen, draaien en op andere manieren aan het samenstellen. Dit ‘vechten’ heeft vaak als resultaat dat ik tot eenvoud kan komen in het ontwerp. Ik heb er altijd plezier in, sommige projecten uiteraard misschien minder dan anderen, maar ook dat is en blijft een uitdaging en het is absoluut niet alleen een manier om mijn brood te verdienen. Met de C72 serie ben ik erg tevreden en ik vond de samenwerking erg leuk.

Waar ben je momenteel mee bezig?

Er zijn een aantal grote projecten die zojuist zijn begonnen, waar ik momenteel niet heel veel over kwijt kan door alle NDA’s. Daarnaast ben ik met twee anderen een webshop begonnen genaamd Concrete Matter. Daar verkopen we voornamelijk oude, unieke en esthetische spullen voor in huis.

Denk je dat er overeenkomsten zijn tussen grafisch en geluid of muziek?

Wat mij betreft wel, ik denk dat de overlapping groot is. Ik kan me voorstellen dat het geven van vorm aan muziek net als bij ontwerp veel te maken heeft met de juiste balans en combinatie van elementen. Daarnaast speelt voor mij muziek een grote rol in mijn werk, de hele dag luister en werk ik op muziek. Ook in dat opzicht heeft het dus invloed.

Tot slot, heb je een algemene design-tip (hoe pak je iets aan)?

Het is altijd belangrijk goed onderzoek te doen naar wat er gemaakt moet worden en vervolgens niet te stoppen bij een ontwerp, maar proberen verschillende dingen te maken zodat je die naast elkaar kan leggen. Het is tevens belangrijk om, vooral als je beter wil worden, heel veel vrij werk te maken.

-

Tim Boelaars
Tim Boelaars Store
Concrete Matter

Interview: Paul Cupido

Nederland blijkt drie tekeningen van Rafaël (1483-1520) rijker te zijn. Dat is de conclusie van het uitgebreide onderzoek dat heeft plaatsgevonden voor de tentoonstelling Rafaël in Teylers Museum. Tijdens de allereerste tentoonstelling die in Nederland aan deze ster van de Italiaanse Renaissance wordt gewijd (van 28 september t/m 6 januari 2012) krijgt de bezoeker een breed overzicht van Rafaëls glansrijke carrière en maakt kennis met zijn werkwijze.

Een vernieuwend onderdeel van de tentoonstelling is ‘Rafaël ontrafeld’. In een CSI-achtige multimediale opzet wordt op zoek gegaan naar Rafaëls specifieke werkwijze en stijl. Wanneer is een tekening wel of geen Rafaël? Hoe kijken de specialisten ernaar? En wat vindt de bezoeker ervan?

Voor deze expositie heb ik de karakterstemmen van Paus Julius II (bewonderaar en opdrachtgever van Rafaël) en Giulio Romano (de beste leerling van Rafaël) en voice-over Sandra van Berkum opgenomen, gemonteerd en afgewerkt voor zaalversterking. Op de audiomontage zijn de portreten van de Paus Julius II en Giulio Romano met fraaie animatie-techniek ‘levend gemaakt’ door HollandCentraal. De tentoonstelling Rafaël heeft voor een bezoekersrecord gezorgd. Directeur Marjan Scharloo: “We zijn heel erg blij dat 87.000 bezoekers zo hebben genoten van de meesterwerken van Rafaël.”

Brooklyn-based designer Pat Kim ingeniously employs solid walnut in the construction of these rockets, making an elegant design object rather than a single-use piece of fireworks.

Pat Kim Design

Beautiful sound, crafted with love. Ik geloof echt dat we in onze studio dingen beter kunnen maken. Niet alleen mooier klinkend, maar ook echter, eerlijker. Met geluid een goed verhaal vertellen. De kwaliteit staat voorop. Ook wanneer er meer talent of tijd in moet worden gestopt dan commercieel gezien verstandig is. Natuurlijk is het belangrijk om rendabel te werken. Maar winst is niet de belangrijkste motivatie. Dat is de passie voor mooi geluid. Daarom (en met een knipoog naar mijn achternaam) heeft C72 vanaf vandaag een nieuwe tagline.

C72 bestaat vijftien jaar. Om dit te vieren kreeg ik het idee een serie persoonlijke interviews te maken met opdrachtgevers, vrienden, artiesten en vakgenoten. Lees hier het interview met Paul Faas, oprichter en eigenaar van HollandCentraal.

Je bedrijf is inmiddels een bekende naam in de mediawereld. Hoe ben je ooit begonnen?

Ik ben begonnen aan de Lauriergracht in Amsterdam. Het was 1998 en de wereld van film en animatie veranderde snel. Ik zag nieuwe mogelijkheden door de vrijheid die het werken met Apple en Adobe je kon geven, je was niet meer afhankelijk. Wanneer we samen werkten met meerdere mensen aan projecten, deden we dat onder de naam HollandCentraal, deze naam heb ik gehouden.

Wat is kenmerkend aan het werk van HollandCentraal?

Wij proberen altijd een diepere laag in ons werk te leggen, we onderscheiden ons door onze grafische stijl in combinatie met film en animatie.

Welke eigenschappen maken je een goede motion designer en/of filmmaker?

Belangrijk is dat je altijd op zoek moet zijn naar nieuwe mogelijkheden en nieuwsgierig moet blijven naar het onbekende. Je laat je inspireren door kunst, fotografie, film, muziek en het dagelijks leven en weet dat om te zetten in eigen authentiek werk. Zo kan er iets moois ontstaan dat anderen weer inspireert.

Waarvan geniet je het meest en van wat juist helemaal niet, wanneer je met je vak bezig bent?

Het meeste geniet ik wanneer ik iets nieuws aan het creëren ben, waarbij op creatief en inhoudelijk vlak het uiterste van mij gevraagd word. Wanneer je dan uiteindelijk slaagt in het werk dat je met z’n allen hebt verricht, dan geeft dit zo’n kick en energie! Daar word ik gelukkig van. Zakelijke rompslomp geeft mij minder energie, maar het hoort er natuurlijk gewoon bij.

Welke onderdelen maken een audiovisuele productie succesvol?

Een goed concept of verhaal is altijd het uitgangspunt, van waaruit je samenwerkt met andere creatieven die ieder hun eigen vakgebied goed verstaan en altijd proberen iets extra’s en eigen input aan een productie mee te geven. Op deze manier versterk je elkaar en ontstaan vaak de mooiste producties.

Wie zie jij als inspiratiebron voor je werk?

Ik laat me door veel mensen inspireren en als ik er toch een paar zou noemen dan Saul Bass, vanwege zijn typografie en Michael Gondry vanwege zijn geniale visuele aanpak in zijn videoclips (onder andere voor Björk en Massive Attack) en Jean-Paul Goude die illustraties, fotografie en performances combineert in zijn werk.

Wat is jouw grootste succes binnen je vak?

We hebben voor mijn gevoel al best wat bereikt, maar creatief ben je nooit klaar. Veertien jaar geleden heb ik me als doel gesteld dat ik erg graag één van de publieke Nederlandse zenders zou willen vormgeven. Het ziet er naar uit dat wij dit in 2013 mogen gaan doen.

Wat zijn de toekomstplannen met HollandCentraal?

Met HollandCentraal wil ik niet zozeer in omvang, maar vooral inhoudelijk en creatief groeien door ons nog meer te focussen op ons werk en onze opdrachtgevers. We willen dit vooral doen voor dynamische, creatieve en eigentijdse organisaties die beter willen communiceren met hun doelgroep, zodat hun merkbeleving toeneemt. Ook samenwerken met andere creatieven vanuit verschillende disciplines is hier één van mijn doelstellingen.

Hoe kun je volgens jou excelleren binnen je vakgebied?

Dit hoop ik te doen door vooral authentiek werk te maken en mezelf te bijven verrassen. Door me te focussen op waar ik blij van word, door opdrachten te doen waar je energie van krijgt. Dan komt het succes vanzelf.

--

HollandCentraal
Saul Bass
Michael Gondry
Jean-Paul Goude

Interview & Fotografie: Paul Cupido / Eindredactie: Joyce Cupido

We celebrate our 15 year birthday! It’s been a great period filled with lots of hard work, good memories and an even greater desire to make the best sounding productions out there. We realize we would not exist without your support. Thank you for your encouragement, feedback and even criticism. Thank you for believing in us.

A recent competition entitled “A Bridge in Paris” has attacted an entry from Atelier Zundel Cristea for a trampoline bridge across the River Seine. The bridge would have three separate sections linked by walkways, presumably also made bouncy like trampolines. The designers say, “We propose, now, a distinctive urban feature: Saut de Seine, an inflatable bridge equipped with giant trampolines, dedicated to the joyful release from gravity as one bounces above the river.”

In opdracht van en in samenwerking met Hannelore Zwitserlood hebben we het nieuwe 0900-nummer van AFC Ajax voorzien van een kraakhelder geluid. De prompts zijn fris ingesproken door Hannelore Zwitserlood. Hannelore: “Mijn stem is vooral bekend van het nieuws op Radio 538, Slam FM en Radio 10 Gold. Daarnaast spreek ik ook al jaren commercials en voiceovers in, sinds een tijdje in mijn eigen studio. Maar voor zo’n omvangrijke en eervolle klus als deze was het erg prettig om door Paul te worden begeleid en gefinetuned!”

My photo Minimo and a piece of text about me and my studio are published in Stark Magazine (USA).

Dit voorjaar hebben we een audiopakket gemaakt bij de ‘event-vormgeving’ van de Johan Cruyff Foundation (HollandCentraal) en heeft Nikkie Plessen in de C72 studio een film ingesproken over haar bezoek aan Kenia voor Dance4Life. Fotografie: Jeppe Schilder.

C72 staat in verbinding met andere studio’s wereldwijd. We kunnen hiermee de live-vertaling verzorgen bij een event of een remote-sessie hosten. Zo laat bijvoorbeeld Nokia of Dell hier een commercial inspreken, terwijl ze zelf vanuit hun vaste studio in Londen of Brussel de regie en opname verzorgen. Het beeld van de commercial loopt in de twee gekoppelde studio precies gelijk mee met de opname. Andersom kan ook. Onze Amerikaanse trailerstem (klik PLAY) nemen we hier op, terwijl deze nieuwe LaFontaine in New York zit. Presentaties van onderandere ING of PostNL kunnen zo vanuit onze studio live van een vertaling worden voorzien.

In opdracht van HollandCentraal en 2D3D heeft C72 de geluidsontwerpen ontwikkeld voor My Green World — het Rijkspaviljoen op de Floriade 2012. Het gebouw is een briljante houten constructie, ontworpen als reusachtige kiem. Een wereld van geur, licht, geluid en alles waar Nederland goed in is: voedsel produceren, water overwinnen, slim ruimte gebruiken en nieuwe energie.

De geluidsontwerpen Mindset, My Living Wall, My Green Gate, My Green Lab en My Green City zijn door het hele paviljoen te horen. De animaties zijn van HollandCentraal. Het publiek heeft My Green World gekozen tot de topinzending van Floriade 2012. Het Rijkspaviljoen is bekroond met de Red Dot for Communication Design.

Sometimes the best way to get things done is to keep it simple. iA Writer is a focused writing app to do just that. All you can do with it is write. One sentence at a time. Keeping your hands on the keyboard and your mind in the text. If you like smart and simple, you will love this app.

The IKEA coffee-table baking book called Homemade is Best had full viral attention back in 2010. Stylist Evelina Bratell and photographer Carl Kleiner made a visually unique baking book, inspired by high fashion and japanese minimalism. The focus is put on the ingredients and less on the end result. (Not often with culinary books.) Of course the end result matters, but if you want a delicious cake, you need quality ingredients. Perfectly mixed and composed just right.

i’m packing for Barcelona. My business partner (and favorite music editor) Ivo Samplonius is asked again by Radiodays Europe to do his famous talk about Imaging and Production. This time the conference will take place in Barcelona at the Centre de Cultura Contemporània de Barcelona.

Just recently i set up Smplify — a Tumblr for inspiring photography. Smplify is an online mood board showing strong, conceptual, minimalist photographs with no words or explanations. Smplify does the hard work for you by simply selecting the most interesting photographs on the web and displaying them in an elegant on-going feed. That’s the idea behind it. Smplify — wonderful inspiring photography, hand-picked for you ’n your loved ones!

“The only intuitive interface is the nipple. After that everything is learned.” In his extraordinary talk When We Build, Wilson Miner shares many inspiring observations about the way we design, why we design and how new mediums change the world. My favourite part is Miner’s explanation of Robert Irwin’s work (25:15). His study of spaces, his visual reactions to them and the way his minimal installations change people’s perceptions. Please take your time and watch the entire presentation. It is truly brilliant.

Photo: Light and Space (2007) by Robert Irwin.

Wilson Miner
Robert Irwin

There are parallels with Sound Design and Photography. It’s about technique and creativity. Capturing, composing, processing. For audio you need a microphone and for photography a lens. It’s also about which brand; better results are achieved with proper gear. And so i come to another parallel, and we end up twice in Germany. i waited almost a year for this lens and it finally arrived. The Leica Summilux-M 50 mm f/1.4 ASPH. Also called the best 50mm in the world. Optical and mechanical perfection. Like my Brauner VMX microphone, this beau-ti-ful piece of glass is hand crafted by our neighboring friends in Germany. A masterpiece representing the true essence of photography!

PressPausePlay is a documentary film exploring the digital revolution and the effects it’s had on art, music & literature. Beautifully shot. Powerful. Containing interesting interviews with some of the big names. A must-see for anyone with creative interest.

PressPausePlay

Het Nederlands Architectuurinstituut (NAi) is in 2012 heropend als ‘nationaal museum voor architectuur’. Niet meer alleen gericht op het professionele werkveld, maar ook het brede publiek. Deze verandering is duidelijk zichtbaar in de nieuwe permanente tentoonstelling Stad van Nederland, waarbij verschillende meningen van Nederlanders over onze stadse gebouwen als leidraad is genomen.

De tentoonstelling richt zich op de Nederlandse stad, met al zijn aspecten. Historische centra, VINEX-wijken, bedrijventerreinen. Ze komen allemaal aan bod. Onderweg hoor je de verhalen van bewoners en hoe zij de stad ervaren. Niet alles is positief, maar dat maakt ook de Stad van Nederland herkenbaar: iedereen heeft wel een mening over de stad.

Stad van Nederland is een audiovisueel spektakel. Via een gang met beelden en geluiden van polder en stad wordt de bezoeker geleid naar een tentoonstelling met maquettes van beroemde gebouwen als de Van Nellefabriek, het ING House en De Bazel. Het tweede gedeelte toont ook maquettes, maar nu in kijkdozen. De tentoonstelling eindigt met een kijkje in de toekomst: ontwerpen die nog niet gerealiseerd zijn worden geprojecteerd op wanden.

Voor Stad van Nederland heeft C72 de multitrack-geluidsontwerpen ontwikkeld en gemaakt, dit in opdracht van HollandCentraal. De verschillende ruimtes van de tentoonstelling zijn elk voorzien van een uniek sound design, die je meevoeren op een spannende reis naar de toekomst van architectuur.

NAi

We have embraced the new European guidelines for broadcast sound. Dynamics are back and no more loudness war. Hurray, EBU R128 is here to stay! We are heavily invested to deliver you the highest quality R128 audio.

For Escapism — the latest album release by Conforce, i created artwork, label and sleeve designs. Escapism is brought to you by Delsin Records.

Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

Mijn compagnon Ivo Samplonius heeft samen met Mischa Blok RadioLab 2011 gewonnen. De inzending Dit is Radio 1 werd het hoogst gewaardeerd door zowel de vakjury als het Radio 1-luisteraarspanel. Makers Ivo en Mischa ontvingen de trofee in het Radio 1-programma Lunch! uit handen van Jan Westerhof, directeur NPO Radio.

Tijdens Oerol heeft Hans Smit een kort audioportret van mij gemaakt voor AVRO Opium. klik Play!

Jeroen Wielaert heeft veel van mijn eilandgeluiden verwerkt in zijn documentaire Het Geluid van Oerol. Beluister hier de volledige uitzending van Holland Doc.

De dertigste editie van Oerol staat in het teken van geluid. Trouwe bezoeker Jeroen Wielaert maakte een documentaire over de ziel van het festival. Jeroen bezocht ook mijn studio en heeft veel van mijn eilandgeluiden verwerkt in zijn radiodocu. Beluister de promo, klik play.

Het geluid van een eiland. Ik ben uitgenodigd door Spijkers met Koppen (Radio 2) om daar wat over te vertellen. En te laten horen, uiteraard! Ai, verhoogde ademhaling in het begin...

OerolTweet.nl is een user-generated soundscape. Hoe? Tweets over Oerol halen we uit de lucht. Elk eilandwoord genereert een geluid dat op Terschelling is opgenomen. Zo laat ‘camping’ een tentrits horen, ‘boot’ een scheepshoorn en ‘fiets’ een fietsbel.

Elk uur van de dag start een achtergrondgeluid, passend bij het moment van de dag. In de nacht hoor je krekels, in de ochtend hanengekraai, in de middag een zachte bries en in de avond een rumoerig café. Er ontstaat zo een kakofonie van eilandgeluiden.

OerolTweet is gemaakt door Unwind (techniek), Dietwee (beeld) en Paul Cupido (idee en geluid). OerolTweet is een cadeau voor 30 jaar Oerol. Speciale dank: Robert Kooij, Fabian Kranen, Hester Straathof, Ron Faas, Michael Ietswaart, Flang, Ria Laanstra, Sandra Schneider, Floor Vuurboom, Joop Mulder, alle artiesten en alle Terschellingers.

Heb je een mooi eilandgeluid? Laat het weten!

Vandaag in Amsterdam geluid opgenomen bij een productie van HollandCentraal. Met het audiomateriaal maak ik soundscapes voor het nieuwe NAi (Nederlands Architectuurinstituut). Het NAi opent binnenkort als nationaal museum voor architectuur. Op de foto: Paul Faas, liggend op De Dam.